2009: Claim je traditie

2009: Claim je traditie

In mijn vorige blog sprak ik al met jullie over Culturele Schizofrenie. Traditie wordt steeds belangrijker voor de mens. Vanochtend tijdens het radiojournaal werd hier wederom blijk van gegeven. De traditionele Nieuwjaarsduik is ‘booming business’. Steeds meer plaatsen doen mee en het maximum aantal deelnemers van de duik in Scheveningen wordt ieder jaar weer bereikt. Ondanks het feit dat dit jaar een aantal duiken niet plaats kan vinden in verband met de kou zal het evenement op veel plaatsen echter gewoon doorgaan.

Het is niet alleen zichtbaar in mijn brievenbus, ook Marketingfacts bevestigt deze trend. Het aantal kerstkaarten zou dit jaar uitkomen op 180 miljoen, terwijl het er twee jaar geleden nog 200 miljoen waren.

Culturele Schizofrenie

Het afnemend aantal kaarten druist wel in tegen een andere trend die de Belgische trendwatcher Herman Konings (nXt) signaleert. [[image file=”2008-12/afbeelding_2.png” align=”left” ]]Die van de culturele schizofrenie. Konings is van mening dat de vooruitgang op digitaal vlak zo snel en hard gaat dat velen als tegenbeweging zich juist afkeren van deze techniek en terug gaan naar de manieren van vroeger. Zo zijn de Bed & Breakfast pensionnetjes weer helemaal terug en is de verkoop van goede wijnen en druipkaarsen nog nooit zo hoog geweest. Hij bedoelt hiermee niet dat mensen een aversie tegen techniek hebben, sterker nog men verwacht van een goede Bed & Breakfast service wel een dito WiFi verbinding. De artiest Milow scoort nu een grote hit met een rap van 50-cent Ayo Technology: “…I’m tired of using technology. I need you right in front of me…” waarin de hang naar contact in plaats van digitale techniek hoorbaar is.

Gemakzucht
Zoals ik al aangaf druist deze “kerstkaarten trend” hier dus helemaal tegenin. Maar hoe kan dat dan? Mijns inzien is het voor een groot deel gemakzucht van mensen. Het sturen van een digitale groet wordt je ook wel erg makkelijk gemaakt. Het wordt aangeboden door het social network en alles wat je moet doen is een persoonlijke groet invoegen en ondertekenen. Aangezien mensen van nature de weg van de minste weerstand kiezen lijkt me dit een redelijke verklaring voor de verschuiving.

Persoonlijke touch
Toch heeft een digitale groet een heel andere impact dan een fysieke kaart. Mijn schoorsteenmantel is nu een stuk leger. Op de plek waar eerst alle kaarten stonden staat nu noodgewongen een kerststukje om de kamer toch wat aan te kleden. En de mailtjes? Die heb ik bekeken en ergens in mijn mailbox gearchiveerd, uit het zicht. Nu zou ik al die mailtjes en screenshots van alle kerstgroeten kunnen uitprinten en ophangen in de huiskamer, maar nee dat is ‘m ook niet. Wat je mist met deze vormen van communicatie is de persoonlijke touch die de kerstkaart heeft. De aandacht en de moeite die ervoor is gedaan om de kaart fysiek vanuit bijvoorbeeld Brussel te laten afreizen naar Tilburg.

Communicatie Etiquette

Je kunt de verschillende media uitzetten op een verticale as tussen persoonlijke communicatie (links) en onpersoonlijke communicatie met de wereld (rechts). Het medium waarmee de kerstkaarten mij bereiken is de E-mail. Zoals je kunt zien staat dit medium ook helemaal rechts op de as, in het onpersoonlijke (wereldse) deel.[[image file=”2008-12/afbeelding_6.png” ]]

Geen wonder dat de e-Cards me minder raken dan de fysieke kaarten. Dit doet me meteen denken aan de gevolgen van deze uitspraak voor marketing. De meeste impact kun nog altijd bereiken met een handgeschreven brief, een zelf ondertekend stuk, wat je op de bus doet. Niet dat we nu allemaal campagnes moeten opzetten waarbij de CEO zelf een poot zet onder een handgeschreven brief, maar de persoonlijke touch en vooral het feit dat er moeite is gedaan voor het overbrengen van de boodschap, maakt de boodschap kostbaar en waardevol.

Deze blogpost is ook geplaatst op bijgespijkerd.nl