Erg jammer dat “die” ouders er vandaag niet bij zijn!

Erg jammer dat “die” ouders er vandaag niet bij zijn!

Alcoholmatiging is een weerbarstig onderwerp. Het is een probleem dat speelt, maar waar je als projectleider lastig vat op kunt krijgen. Ten eerste begint alcoholmatiging met agendasetting, bewustwording en het wegnemen van barrières die een samenwerking op het thema in de weg staan. Veel, heel veel, gesprekken voeren in de hoop ergens een aanknopingspunt te vinden, ergens een sprankje energie te vinden om iets te doen aan het alcoholprobleem in de regio.

Het probleem wordt erkend

Natuurlijk is iedereen het in eerste instantie met je eens dat er iets moet gebeuren, want dat er een probleem is zal niemand ontkennen. Dat lijkt een juiste houding voor een succesvolle samenwerking zou je denken. Maar niets is minder waar. De oorzaak van het probleem ligt namelijk met wie je ook praat altijd buiten de eigen “span of control”. Oftewel iedereen wijst naar elkaar.

“die” ouders

Daarnaast hebben we er in het project een ondefinieerbare groep probleemveroorzakers bij: de ouders! Nee niet de ouders die jij en ik kennen, dat zijn de verantwoorde ouders, nee het zijn de ouders die je niet tegenkomt op ouderavonden of wanneer je als professional op pad gaat om te praten met ouders. Het is een groep ouders die hun kind stelselmatig laat drinken en zich in horeca en sportkantine vaak schofterig gedraagt wanneer hun 13 jarige kind geen drank aan de bar krijgt.

De zondebok

Met de creatie van deze ondefinieerbare groep ouders, die we nooit in beeld krijgen is de cirkel rond. Iedereen die je spreekt ziet het probleem en de zondebok zijn “die” ouders, nee niet u en ik, maar “die” ouders. Je blijft in een gesprek zo heel makkelijk ver weg van enige vorm van betrokkenheid en actiebereidheid. Je gesprekspartner heeft het namelijk altijd goed op orde. Of het nu een school, een kroeg, een discotheek of een sportkantine is. Ze hebben het allemaal op orde tot “die” ouders weer langskomen en drank voor hun kind komen halen. Daar sta je dan met je goede gedrag.

Wie zijn “die” ouders?

Als projectleiding hebben we dan ook lang nagedacht wie “die” ouders nou precies zijn en waar we die kunnen vinden. Uiteindelijk hebben we om een en ander goed te inventariseren onderzoek gedaan onder ouders en heb ik veel geluisterd naar de discussies met ouders op ouderavonden, waar overigens “die” ouders ook stelselmatig niet naar toe komen. Meestal is er dan ook iemand in de zaal die verzucht dat ze het jammer vindt dat wij van het project een goed verhaal houden voor de ouders die het niet nodig hebben. Dit verhaal zouden “die” ouders eens moeten horen.

Uit een telefonische enquete onder ouders uit onze regio bleek verder dat maar liefst 87% van de ouders zich geen zorgen maakt over het alcoholgebruik van hun eigen kind. Van de ouders met kinderen onder de 16 jaar geeft ook 90% aan dat hun kind geen alcohol drinkt. Terwijl uit onderzoek onder jongeren blijkt dat 29% van de jongeren in klas 2 toch al eens heeft gedronken. Een opvallend verschil. Toch erkennen ouders massaal het alcoholprobleem onder jongeren. Ze zien het in hun omgeving en praten er wel over met andere ouders.

Waar zijn “die” ouders? Hier zijn “die” ouders!

Dit alles zette mij aan het denken. Volgens mij bestaat deze groep, zoals die door iedereen wordt weggezet, niet als zodanig. Maar toch bestaat deze groep tegelijkertijd toch wel. Zou het niet zo kunnen zijn dat we allemaal af en toe een beetje “die” ouder zijn? “Die” ouder die nu even de teugels laat vieren, omdat het carnaval is, of omdat het de verjaardag van opa is, of gewoon omdat het een mooie dag is. Zijn we niet allemaal soms een beetje “die” ouder die bot reageert wanneer ons kind, wat toch door de bank genomen toch een erg braaf kind is, iets wordt geweigerd of terecht wordt gewezen? Zijn we niet allemaal soms een beetje “die” ouder die niet altijd even consequent is en daarom net iets te ruime of iets te vage grenzen stellen aan onze kinderen? Gewoon “omdat we het gedoe even zat zijn” of “omdat hij oud en wijs genoeg is om zelf een verstandige beslissing te nemen”.

Pas wanneer we allemaal dat stukje van “die” ouders in onszelf gaan herkennen en erkennen kunnen we starten met het veranderen van het gedrag van “die” ouders en kunnen we samen aan de slag om allemaal iets aan het alcoholgebruik van jongeren te doen.