Dat het alcoholgebruik hoog is onder is behoeft denk ik geen toelichting meer. Jongeren drinken te vroeg, te vaak en te veel alcohol. Al 15 jaar staat dit gezondheidsprobleem op de landelijke en regionale politieke agenda. Campagnes als: “DRANK, de kater komt later” en “Ben jij sterker dan drank?” hebben in het verleden al tevergeefs geprobeerd om verandering aan te brengen in het altijd maar toenemende gebruik onder jongeren.

Focus van jongeren naar opvoeding

Halverwege het afgelopen decennium is er echter een verandering opgetreden in de aanpak van alcohol en jongeren. De focus is verlegd van het beïnvloeden van de jongeren zelf, naar het beïnvloeden van de omgeving van de jongeren. Dat de omgeving van de jongeren belangrijk is voor het gebruik van alcohol wisten we al veel langer. De bovengenoemde campagnes richten zich namelijk op de leeftijdsgenoten en vriendjes van de drinker. Juist zij zouden de belangrijkste beinvloeders zijn in het leven van jongeren. Jongeren beinvloeden elkaar was het verhaal. Vanuit deze gedachte was de stap naar “peer-education” dan ook snel gemaakt. Jongeren die andere jongeren voorlichten over de risico’s van alcoholmatiging. Over het falen van deze strategie is veel te vertellen.

Opvoeding als belangrijke speerpunt

Nieuwe wetenschappelijk inzichten hebben aangetoond dat deze eenzijdige focus op “peers” niet leidt tot het gewenste resultaat. Het blijkt dat ouders en opvoeders een veel krachtigere beïnvloedende rol hebben in het alcoholgebruik van hun kind dan dat leeftijdsgenoten dat hebben.

Het was de Radboud Universiteit van Nijmegen die de nieuwe inzichten aanleverde voor de vernieuwde aanpak van alcoholgebruik onder jongeren. Ouders en opvoeders blijken veel invloed te hebben op het gedrag van hun kind. Ouders kunnen hun invloed het best aanwenden door regels te stellen rond het gebruik van alcohol. Het verbieden als effectieve strategie valt bij ouders zelf echter niet echt in vruchtbare aarde.

Niet onderhandelen, maar regels handhaven

Ouders zijn in de afgelopen decenia opgegroeid in een onderhandelingsopvoeding waarbij juist veel keuzevrijheid bij de jongeren zelf wordt gelegd. Jongeren moeten de ruimte krijgen om te experimenteren. Veel ruimte. Ouders zien zichzelf aan de zijlijn staan om de jongeren bij het experiment van raad en daad te voorzien.  Als een roepende langs het speelveld. Het beeld van gefrustreerde voetbalpappa’s doemt in mij op. Het is die frustratie van het aan de kant staan, wat ouders ook doet verzuchten dat ze geen invloed denken te hebben over het gedrag van hun kind. Niets is minder waar.

Niet langs de zijlijn, maar op het speelveld

De Radboud Universiteit heeft aangetoond dat je als ouder niet langs het speelveld moet staan, maar dat je juist het speelveld bepaald. Je meer opstelt als grensrechter en scheidsrechter. De rol van ouders is dus meer het vaststellen van de grenzen aan het experiment dan het liefdevol langs de zijlijn staan.

Kinderen willen veiligheid, willen grenzen

Kinderen zijn ook niet zo anarchistisch als wij volwassenen denken. Het is niet dat pubers schoppen tegen grenzen omdat hun de grens niet aanstaat. Het is zelfs zo dat het tarten van grenzen en het experimenteren met grenzen aan gedrag alleen kan bestaan bij gratie van het bestaan van deze grenzen en regels. Zonder grenzen geen veilig experiment.

Wanneer een kind niet mag drinken en dit verbod ook echt wordt gehandhaafd, zal het experiment bestaan uit het drinken van enkele glazen alcohol. Jongeren proberen zo net over de gestelde grens heen te gaan. Wanneer jongeren geen regels krijgt opgelegd, of de gestelde regels worden niet goed gehandhaafd is er sprake van een onveilig experiment. De puber gaat in zijn experiment nog steeds op zoek naar de grenzen aan zijn gedrag, maar omdat deze grens door de omgeving van de jongeren niet wordt gesteld gaat hij of zij door totdat het lichaam van het kind de grens aangeeft: een alcoholvergiftiging.

It takes a village to raise a child

Het afbakenen van het speelveld en het handhaven van de regels die het veilige experiment mogelijk maken is dus de belangrijkste taak voor ouders. Is hiermee het probleem opgelost? Nee zeker niet. Het is een belangrijke pijler in een effectieve aanpak, maar zeker niet de enige. De omgeving van jongeren is groter dan de invloedsfeer van ouders. Binnen een gemeenschap zijn er dus meerdere partijen die een rol moeten spelen in het vaststellen van het veilige speelveld van jongeren. Horeca-uitbaters, supermarktpersoneel, leraren, jongerenwerkers, Slijterijpersoneel, coaches en barvrijwilligers zijn slechts een deel van de overige opvoeders binnen een gemeenschap. Zij  moeten de rol van de ouders niet overnemen, maar versterken. Hun rol is niet zozeer ondergeschikt aan die van ouders, maar juist complementair. Ouders kunnen regels stellen wat ze willen, als deze door de gemeenschap niet worden gedragen is het voor ouders een hopeloze exercitie. Wanneer de regels van ouders ook door andere opvoeders worden ondersteund is er sprake van een effectieve aanpak van alcohol onder jongeren.

Laat jongeren weer stiekem experimenteren

Als we nu met zijn allen alcoholgebruik gaan verbieden, is dan niet juist het hek van de dam? Gaan ze niet massaal in steegjes en achter het fietsenhok drinken? Wellicht, dat is namelijk de essentie van het experiment, dat je stiekem wat uitprobeert, stiekem toch een sigaretje proberen, of samen aan en fles ‘passie’ lurken. Dat zal altijd blijven. Het enige wat wij als volwassenen moeten doen is jongeren zo min mogelijk de gelegenheid bieden om te drinken, niet thuis, niet in de kroeg, niet op school en ook niet in de openbare ruimte.

De uitdaging!

Er hangt een enorme spruitjeslucht aan een opvoeding die bol staat van het verbod, maar het is wel de strategie met de meeste potentie. De critici onder ons zou ik willen uitdagen om het te proberen. Veel slechter kan het niet meer worden, met het drankgebruik onder jongeren. Als we iets willen veranderen zullen we de ideeën over het oude-opvoeden achter ons moeten laten en iets radicaal anders gaan aanpakken binnen de opvoeding.

Kinderen verdienen geen moralistische praatjes over hoe ze hun eigen gedrag zouden moeten veranderen. Kinderen verdienen bescherming.

Foto: euthman

Het is een tikje beroepsdeformatie, maar ik let altijd op het drankgebruik van mensen in een sociale gelegenheid. Ik let er niet speciaal op hoor, maar het valt mij gewoon op. Dit keer was het een meisje van een jaar of 16 die me iets te gulzig glazen bier dronk. Ze dronk niet snel, maar als ze dronk was het met een gulzigheid die je niet zo snel ziet. Uurtje later zag ik haar weer, jus d’ orange in een glas en ik weet niet waarom, maar ik nam aan dat er iets doorheen gemixt was. Ik dacht wel dat hier iets niet pluis was, maar ja ik kon hier natuurlijk weinig mee doen aangezien ik slechts een gast was, geen familie, maar een kennis. Tot ik even later het meisje op de stoel zag zitten, met haar vriend voor haar geknield. Toen ze haar hoofd zelf niet meer overeind wist te houden wist ik al precies de diagnose: Alcoholvergiftiging!!

Voor ik het wist stond er een groepje mensen rond het meisje, sommige besmuikt lachend, anderen wat bezorgd. Het duurde toch nog wel een poos voordat een ieder de ernst van de situatie  doorhad en de ambulance werd ingeschakeld.

Nadat het meisje naar het ziekenhuis was vervoerd en het feest langzaam werd voortgezet, sprak ik de bruidegom om eens door te praten over hetgeen gebeurd was. Nu bleek het het vriendinnetje van zijn neefje. Het neefje had bij de bruidegom geregeld dat zijn vriendinnetje een paar Passoa-jus mocht drinken, omdat ze naar eigen zeggen geen bier lustte. Bruidegom stemde toe met een paar mixjes. Toch kon het gebeuren dat het meisje zodanig veel naar binnen kreeg dat ze haar bewustzijn verloor.

Uiteraard was ik ook benieuwd hoe haar ouders zouden reageren. Haar vader werd er in het zienhuis bij gehaald. Hij was verre van aangedaan, neutraal zelfs! Blijkbaar kan het sommige ouers weinig schelen als onze kinderen met alcoholvergiftiging binnen worden gebracht!

Feit is dus dat met name de omgeving soms gek reageert op een alcoholcoma. Eerst lacherig (zie haar eens een glaasje teveel op hebben) vervolgens toch wel handelen (ambulance bellen), maar verder het hele voorval achteraf ook niet echt oppakken (neutrale reactie vader). Terwijl een vergiftiging toch niet iets is om te negeren.

Eerder gepubliceerd op: DURF NU!

Nieuwsuitzending 27 mei
Geüpload door nijmegen1. – Bekijk de laatste nieuwscontent.

Verzamelen

De eerste en wat mij betreft de belangrijkste stap in het proces is het verzamelen.

Wat verzamel je dan zoal? Nou eigenlijk alles. Van losse ideeën in mijn hoofd, tot onbetaalde rekeningen op de keukentafel en van kattebelletjes op een memoblaadje tot gespreksnotities.

Gedachten en terloopse ideeen

Allereerst ben ik op zoek gegaan naar een manier om alles wat in mijn hoofd op komt of wat mensen mij terloops melden in het voorbij gaan op een goede manier vast te leggen. Ik heb eerst geëxperimenteerd met de zgn. Hipster PDA, een knip en vouwwerkje waarmee je van een uitgeprint A4tje uit een voorgedrukt boekje kunt vouwen waar je alles in kunt opschrijven.

Opzich erg handig, maar toch niet. De blaadjes verfrommelen snel en het schrijft niet echt handig zo op een los velletje. Dit probleem heb ik trachten op te lossen door blaadjes te bundelen met een elastiek, en door er een kartonnetje achter te steken, echter ook dit bood geen soelaas. Eigenlijk zou ik een echt boekje of mapje moeten hebben ten grootte van een kwart A4…, maar waar vind je die dingen zo klein en handig dat je ze altijd in je binnenzak hebt, klaar om iets te noteren.

Uiteindelijk blijkt dan dat een gerichte zoekactie in de stad niets oplevert, maar een normale alledaagse boodschap bij de ACTION in Tilburg de ideale oplossing boodt: een zakboekje! Tussen de kinderdagboekjes lag hij het kleine zwarte opschrijfboekje met rode nepedelsteen erop en een kleine pen erbij. Ach voor die 0,50 kun je dat dan zeker niet laten liggen. Dit kleine boekje was ideaal van formaat en met een echte kleine pen erbij, nou ik zo blij als een kind mijn hipster PDA erin opgeborgen, maar wat bleek nu… de lege blaadjes van het boekje waren vele malen handiger om dingen in op te schrijven dan de rigide opgestelde HPDA die me weinig speelruimte gaf om te schrijven.

Afijn exit Hipster PDA en door met mijn ACTION-opschrijfboekje. Ideaal was het boekje zeker, beetje weinig blaadjes, maar het was handig. Uiteindelijk kon ik via mijn werkgever de volwassen variant krijgen van mijn 50ct. Kindernotitieboekje, een Moleskine. Dit boekwerk past in de binnenzak van mijn jasje en gaat dus altijd met me mee.

Eindelijk heb ik het systeem voor gedachten en terloopse afspraken vervolmaakt. Mijn advies is echt wat meer geld uit te geven aan een moleskine, ze zijn niet echt goedkoop, maar handig in gebruik. Vanwege de stugheid schrijft hij erg handig op de meest moeilijke plekken, zoals een telefoonnummer noteren op straat, is hij vanwege de ingelijmde elastiek goed compact bijeen te houden en vanwege zijn robuustheid overal en nergens op te bergen.

Fysieke materialen als papier en andere rondslingerende zaken

Het grote geheim achter goed verzamelen is een INBOX. Ik had al een INBOXbakje op mijn bureau sinds de start van mijn carrière, maar niemand had mij ooit verteld hoe een INBOX effectief kan zijn. Iedereen in mijn omgeving had er een, maar ik vrees dat niemand echt goed wist hoe een INBOX te beheren! David Allen vertelt in zijn boek dat een INBOX de fysieke vergaarbak is voor alles wat niet af is, of alles wat niet is zoals het hoort te zijn. Dat klinkt lastig, maar is logisch. Onbetaalde facturen, A4tjes met uitgeprinte tekst, memo’s, ingekomen post, you name it en ik gooi het achteloos, zonder te lezen in de INBOX. Deze INBOX verlicht mijn: waar-heb-ik-die-memo-ook-weer-gelaten-stress aanzienlijk, want alles wat vroeger in grote uitpuilende stapels op mijn bureau, op de grond of op de keukentafel slingerde, ligt nu netjes in mijn INBOX. Is daarmee je werk georganiseerd? Nee dat niet, het is ook maar de eerste stap in het hele proces, maar het is al een hele verbetering als alles waar nog iets mee moet worden gedaan bij elkaar ligt. Op de foto zie je mijn INBOX op mijn bureau. Voor de bakjes heb ik altijd een stapeltje lege A4tjes. Deze gebruik ik om nog snel een vlugge gedachte of een ToDo op te noteren om het hele vel vervolgens in de INBOX te gooien. De velletjes gebruik ik ook vaak om de ToDo’s en dingen waar ik nog wat mee moet te noteren uit gesprekken die ik heb gevoerd met mensen (in mijn Moleskine genotuleerd). Dus loop ik na elk gesprek de gesprekspunten langs, die in mijn Moleskine staan, en noteer alles waar ik nog wat mee moet op een velletje A4. Eén ding per vel!

Mobiele INBOX

David Allen beschrijft in zijn boek dat je slechts 1 INBOX mag hebben. De gedachte erachter is logisch, maar niet praktisch. Zo bevind mijn kantoor zich op de tweede verdieping en komt de post nog altijd binnen op de begane grond. Ik heb dan ook een zgn. Mobiele INBOX aan het systeem toegevoegd. Alles wat op de keukentafel verschijnt aan post en kaartjes, die nog in mijn adressenboek moeten stop ik in een L-mapje met een groot roodvoorblad erop (dat hij goed opvalt). Deze mobiele INBOX verhuisd 2x per week mee naar zolder alwaar de inhoud wordt gestort in de echte INBOX. zo komen de spullen die beneden rond slingeren en eigenlijk bijeengebracht moeten worden toch in de INBOX terecht.

David Allen vertelt terecht dat het GTD systeem valt of staat met de betrouwbaarheid. Als niet alles verzameld wordt in de INBOX blijven er losse eindjes rondslingeren in huis, op kantoor en in je hoofd. Deze maken dat je een hoop waardevolle zaken zult vergeten en dat komt je gemoedsrust weer niet ten goede. Pas dan wanneer je naar bed gaat met het idee dat alles waar je nog iets mee moet op 1 plek verzameld ligt ga je stressloos slapen.

Ow dat moet ik nog even doen

Wil je straks nog even kattenvoer meebrengen? De batterijen van de afstandsbediening zijn leeg! Lever je morgen nog een mijlpalenlijst aan? Kun je dit stuk nog even reviewen? Zomaar wat vragen die van dag tot dag op me worden afgevuurd. Allemaal zaken waar ik iets mee moet. Vanwege mijn aard ben ik geneigd om alles wat op me af komt direct te processen. Dus direct de aangeleverde tekst te lezen of me te verdiepen in het vraagstuk, of mijn jas aan te trekken om naar de supermarkt te rijden. Niet echt efficient, want wellicht dat ik zo op een dag wel 3x in de supermarkt kom en door alle vragen die op me worden afgevuurd alles wat ik in eerste instantie wilde doen niet heb kunnen doen.

Mijn oplossing voor dit probleem is een van de leukere GTD-speeltjes die ik heb: “Remember the milk”. Dit online todo-tooltje is meer dan een takenlijst met af te vinken taken. Het is een stuk gereedschap wat je overal en altijd tot je beschikking hebt. Op mijn computer thuis, op mijn werkplek en mobiel op mijn iphone. Overal heb ik mijn lijst bij me. RTM zoals de afkorting van de site luidt maakt het mogelijk om taken in te delen in verschillende lijsten en te voorzien van tags. Zo heb ik een lijst voor mijn GGDwerk, een lijst voor mijn eigen bedrijf en een aantal privelijsten. Met tags kan ik weer een selectie maken op taken door alle lijsten heen. Zoals boodschappen, vragen aan een bepaald persoon of telefoontjes die ik nog moet plegen.

Het enige dat ik in de stad hoef te doen is te kijken wat ik onder de tag ‘boodschappen’ heb gezet en voila de boodschappenlijst staat voor mijn neus. Ben ik in een bel-bui selecteer ik de telefoon-tag en ik heb een lijstje met belletjes die ik nog moet doen.

Het vullen van de lijst kan ik ook overal: aan de keukentafel, op de gang bij de GGD of tijdens een meeting ergens in de stad. Dus wanneer ik een vraag op mij krijg afgevuurd is mijn reactie tegenwoordig niet meer dat ik direct in de startblokken schiet, maar dat ik het noteer in ‘remember the milk’ en verder ga hetgeen ik aan het doen was. Niet dat het daarmee afgehandeld is, maar nu stel ik de taak even uit naar een moment dat ik even toe ben aan een nieuwe taak. Zo blijf ik de baas over mijn eigen agenda/takenlijst.

En of dat nog niet alles is zijn de takenlijsten ook nog te delen met andere mensen, dus binnen mijn GGDproject deel ik mijn lijsten met collega’s zodat we de juiste dingen doen en de taken goed kunnen verdelen en overzien.

Deel 3: Verwerken

Volgende posting ga ik in op mijn verwerkingssysteem. Ik heb heel wat werk zitten in een mooi archiefsysteem waar ik meer over ga vertellen. Tot dan.

De World Health Organisation toonde het in 2006 al aan in het toonaangevend werk: “Alcohol no ordinary comodity” (Babor et. al.): De preventieactiviteiten op het terrein van alcoholmatiging, die een beroep doen op zelfcontrole, zijn niet effectief.

In Nederland heeft onder andere Prof. Dr. Ronald Knibbe van de universiteit van Maastricht dit met onderzoek weten te bevestigen.Hij spreekt in zijn onderzoek over 3 typen gedragscontrole: zelfcontrole, informele controle en formele controle.
In Nederland is zelfcontrole een van de meest vanzelfsprekende vormen van gedragscontrole. Het past ook het beste in onze volksaard. “Leven en laten leven” is ons motto en de autonomie van  het individu wordt als een groot goed gezien. Het is dan ook niet verwonderlijk dat veel van de programma’s en campagnes juist zelfcontrole als uitgangspunt nemen. Toch stelt Knibbe dat de voorwaarden voor effectieve preventieprogramma’s bij alcoholgebruik met name moeten insteken op formele- en informele sociale controle. Maar bovenal moeten er geen overdreven verwachtingen gekoesterd wordt van de zelfcontrole van jongeren.

Leefstijlcampagnes doen vooral beroep op eigen verantwoordelijkheid

Alcoholmatigingscampagnes, anti-roken campagnes en andere gedragsbeïnvloedende campagnes proberen al tientallen jaren jongeren te weerhouden van ongezond gedrag. Deze campagnes deden vooral een beroep op de zelfcontrole van jongeren. Met andere woorden ze spraken jongeren aan op hun eigen verantwoordelijkheid en riepen jongeren op om zelf hun gedrag te veranderen op basis van rationele gezondheidsargumenten.
Uiteindelijk hebben de statistieken bij bijvoorbeeld het drankgebruik onder jongeren duidelijk laten zien dat deze aanpak weinig effectief was. Het alcoholgebruik is in de tweede helft van de jaren 90 explosief gestegen. Jongeren dronken meer, vaker en vooral ook op steeds jongere leeftijd. Dit geldt min of meer ook voor alle andere leefstijl thema’s; zoals meer bewegen, gezonde voeding, niet roken, minder alcohol, veilig vrijen, veiligheid in en om het huis en voldoende ontspanning.

Autonomie

Bovenstaande bevindingen druisen in tegen alles wat wij als Nederlander voelen en vinden. Meer regels en controle op de naleving ervan.en daarnaast ook nog eens meer informele sociale controle! Oftewel school, ouders en vrienden die over je schouder meekijken naar wat je doet en je op tijd corrigeren in je gedrag. Wat is er dan over van de autonomiteitsgedachte? Iets wat wij Nederlanders als iets fundamenteels zien.

Bij jongeren wint de emotie van de zelfcontrole

In mijn worsteling over dit thema viel mijn oog op recent hersenonderzoek van de universiteit van Leiden. Promovenda Linda van Leijenhorst stelt zich in haar promotieonderzoek de vraag: Waarom storten jongeren zich vol overgave in riskante situaties die de meeste volwassenen mijden?

Door het inzetten van geavanceerde hersenscantechnieken kwam ze erachter dat er iets aan de hand is in het brein van jongeren dat maakt dat met name jongeren meer risico’s nemen, ondanks het feit dat ze begrijpen wat de risico’s van hun gedrag zijn. Aangezien kinderen op 8 jarige leeftijd al heel beredeneert de risico’s van bepaald gedrag kunnen inschatten op basis van rationele argumenten lijkt het onwaarschijnlijk dat jongeren risicovol gedrag vertonen omdat ze nu eenmaal de risico’s niet kennen. Nee ze begrijpen heus wel dat veel drinken slecht is voor je ontwikkeling en dat je beter niet zou moeten drinken, maar toch is het voor jongeren in de puberteit lastig om weerstand te bieden.

Volgens van Leijenhorst komt dit doordat bij jongeren de gebieden in de hersenen die gevoelig zijn voor beloningen, in ontwikkeling voorlopen op de gebieden die controle uitoefenen op het gedrag. Vandaar dat bij jongeren de emotie wint van de zelfcontrole.

meer formele- en informele controle

Dit onderzoek laat dus zien waarom veel preventieactiviteiten, gericht op jongeren, die zich richten op zelfcontrole, vaak de mist in gaan. Jongeren zijn emotioneel- en niet ratiogeleid. Oftewel jongeren kunnen hun gedrag niet bijsturen door zwaarwegende argumenten, omdat het onderontwikkelde rationele brein wordt overstemd door het sensatiezoekende, op beloningen beluste deel van het puberbrein.

Nu vallen wat mij betreft puzzelstukjes in elkaar en kan ik de opmerkingen van gezondheidswetenschappers beter plaatsen. Jongeren kunnen zichzelf niet altijd even goed sturen. Het is aan de volwassenen om hen heen, om deze sturing aan te brengen en ze door de lastige achtbaan die puberteit heet heen te loodsen.

Op zich is het erg fijn om een creatief mens te zijn. Ik verzin graag nieuwe projecten en ben altijd de eerste als het gaat om het meedenken en brainstormen met anderen. Over gave nieuwe business of nieuwe strategien om gezondheid te bevorderen. Toch heeft deze creatieve inborst ook een groot nadeel. Ik ben erg chaotisch. In mijn hoofd vaak even associatief als in de ideeën. Dit kan erg lastig zijn in het managen van je dagelijks werk. Dat was ook erg lastig, tot ik via lifehacking.nl gewezen werd op het boek “Getting things done” van David Allen.

David beschrijft in dit bejubelde boek een methode om slimmer te werken. Slimmer, niet harder. Een van de uitgangspunten die mij het meest aansprak was dat hij stelt dat je hoofd niet gemaakt is om dingen te onthouden. In zijn boek beschrijft hij een methode om je hoofd te legen, de informatie te ordenen en het werk zo professioneel uit te stellen, zoals lifehacker Martijn Astlander dit vaak placht te noemen. Of te wel het aanleggen van een systeem wat alle losse eindjes die je in het dagelijks leven tegenkomt doelmatig te ordenen.

De “Getting Things Done” systematiek bestaat uit een aantal peilers:

• Verzamelen
• Verwerken
• Organiseren
• Onderhoud

Dit boek heeft mij als raschaoot echt geinspireerd om mijn werk anders te organiseren. Sterker nog David Allen vertelt in zijn boek juist dat het organiseren van je werk in een georganiseerde workflow juist leuk moet zijn. Gebruik leuke gereedschappen om je werk te organiseren op een manier die het beste bij jou past. Pas wanneer het organiseren van je werk leuk wordt, ga je het makkelijker volhouden en gaat echt voor je werken.

Ik ben dus op zoek gegaan naar een manier om de beginselen uit het boek te “vermartijnen”. In de komende tijd wil ik in een artikelenreeks graag in details beschrijven hoe ik mijn ‘Getting Things Done’ (kortweg GTD genoemd) systeem heb ingericht aan de hand van bovenstaande peilers. Naast het systeem wil ik ook even ingaan op de gereedschappen die ik daarvoor gebruik.

Daarbij is het beschrijven van trends één ding, trends vertalen naar de praktijk van alledag is een heel ander verhaal. Vandaar dat trendinterpretatiebureau TrendsActive de trends niet alleen signaleert, maar deze vooral door vertaald naar de marketingpraktijk van alledag.

Tijdens het 18e jaarcongres: trends in Kids- en Jongerenmarketing 2009 gaf Thimon de Jong van het trendinterpretatiebureau Trendsactive een uiteenzetting van de trends in jongerenmarketing van dit moment. In deel 1 gaan we in op het verhaal van Thimon de Jong.

Hieronder staan de vijf belangrijkste trends van de nieuwe generatie beschreven met daaraan gekoppeld 5 vertalingen van de trends.

1. Spoiled

Jongeren vandaag de dag zijn verwend! In alle opzichten. Zowel in materieel opzicht als in de vorm van veel aandacht. De meeste jongeren komen hierin niets te kort. Ze zijn geboren in een decennium waarin de welvaart alleen maar is gestegen. Veel van de jongeren hebben dus geen ‘slechte tijden’ gekend. Nu zul je denken, maar wat dan in tijden van recessie? Het blijkt dat jongeren zelf niets merken van de crisis. Ze blijven het zelfde besteden als voor de recessie.

Trendsactive onderschrijft dit gegeven en voegt eraan toe dat dit komt doordat ouders hun oogappeltjes willen sparen. Zo zijn ze eerder geneigd op zichzelf te bezuinigen dan dat ze hun kinderen iets moeten ontzeggen. Vandaar dat de crisis een ver van mijn bed show blijft voor jongeren.

Een details is ook dat het bespreken van de recessie, in de vorm van een ontslag en de financiële gevolgen hiervan, voor veel ouders nog moeilijker om ter tafel te brengen is dan het onderwerp ‘Seks’. Er heerst een taboe op het bespreken van de persoonlijke financiële situatie met je kinderen.

Ook wat aandacht betreft komen ze niets te kort. Ze worden ook wel de ‘recorded generation’ genoemd, of te wel elk moment van hun leven wordt gefilmd en vroeg of laat verspreidt of gepubliceerd in welke vorm dan ook. Van de geboorte, tot de eerste stapjes en het behalen van het diploma. Van het skaten op straat tot je eigen zangtalent alles wordt of foto en film vast gelegd. Je bent de ster in je eigen show.

Gezinnen krijgen tegenwoordig ook geen kinderen, maar plannen de gezinsuitbreiding minutieus en de weinige kinderen die er in een gezin ontstaan zijn dan ook gelijk het centrum van alle aandacht.

Jongeren worden ook erg serieus genomen. Hun mening telt echt. Zo zijn er zesjarigen die mee praten over de keuze van de gezinsauto. Opgegroeid in een wereld waarin ze in hun eigen opvoeding een volwaardige gesprekspartner zijn hebben ze dan ook echt het gevoel centraal te staan.

Ouders zijn meer dan voorheen ‘managers’ dan ‘opvoeders’ ze begeleiden en ondersteunen jongeren tijdens hun hele ‘carrière’. Zo zal het vaker dan eens voor komen dat het bedrijf, dat zojuist een 23-jarige sollicitant heeft afgewezen, een aantal uren later gebeld wordt door de moeder van de desbetreffende sollicitant die hoogst verontwaardigt de vraag stelt:”Waarom is mijn zoon niet aangenomen? Hij is echt goed!”

vertaling

1. What do they want?

Meer nog dan vroeger is het van belang deze doelgroep serieus te nemen en goed te kijken naar wat ze willen. De vertaling zou eigenlijk moeten zijn: ‘luister naar wat jongeren eisen’. Wat voor ‘basis’ voorwaarden stellen zij aan een merk of activiteit.

2. Make them feel special

Dingen die je doet doe je specifiek voor hen. Aansluitend op punt 1 communiceer ook dat dit luisteren naar de wensen uitmond in een op maat product.

3. Negotiation = co-creation

Wanneer mensen met merken gaan communiceren over producten wordt dit al snel co-creation. Samen werken aan producten, die voldoen aan de wensen van de jeugd.

2. Visual culture

De huidige generatie die nu opgroeit, denkt, leert en consumeert het liefst visueel. Dit komt doordat het visuele aspect van communicatie in de loop der jaren sterk is toegenomen. Niet voor niets wordt de generatie ook wel ‘screenagers’ genoemd. beeldschermen spelen een grote rol in hun leven en de visuele prikkels zijn overal. Zo is bijvoorbeeld tegenwoordig is voor tieners niet Google meer de eerste plek om informatie te zoeken, maar Youtube!

Jongeren leren het best in een documentaire stijl: een aaneenschakeling van beelden en verhalen. Kort bondig en compact. Lesuren van 50 minuten zijn te lang en te weinig visueel om de aandacht vast te houden en de boodschap effectief te communiceren.

Zelf maken ze ook veel visuals. Of het nu gaat om avatars, hyvespagina’s opmaken of zelfs het maken van complete video’s voor Youtube.

vertalen

1. Focus on visual messages and identity

Lijkt een overbodig advies, maar probeer te communiceren met beelden. Geen beelden als opvulling, maar beelden waarmee je je verhaal vertelt en je boodschap overbrengt. Daarnaast kun je je identiteit laten blijken door ze te vertalen in beelden en symbolen die door jongeren makkelijk worden begrepen.

2. Visual customisation

Laat de doelgroep spelen met de beelden. Jongeren zijn meesters in het bewerken en manipuleren van beelden. Zo kan je merk gaan leven en vergroot je het contact tussen het merk en de doelgroep.

3. Be playful and intelligent with visuals

Wees creatief met je visuals. Jongeren zijn vrij goed in het interpreteren van beelden, dus zorg voor visuals met bijvoorbeeld meerdere lagen. Denk hierbij aan de door jongeren gebruikte smileys en avatars.

3. Conscious Positive Realist

Deze generatie is zich erg bewust van wat er speelt. Problemen in de wereld vinden ze belangrijk (zoals opwarming van de aarde) Alleen willen zij de problemen oplossen en gebruiken daarbij een positieve denkrichting. Dit in tegenstelling tot de jeugd begin jaren 80 die een negatief antwoord hadden op de problemen in de wereld. Dit werd belichaamt door de punk subcultuur en krakersbeweging.

Naast positieve oplossingsrichtingen zijn ze wel realisten in wat er wel en niet mogelijk is. Ze zijn erg pragmantisch. Dit in tegenstelling tot de jeugd in de jaren 60 die waren ook positief, maar dan wel positieve utopisten. Ze dachten namelijk door het roken van Marihuana en het bedrijven van vrije liefde de wereld te verbeteren.

Barack Obama is dan ook een lichtend voorbeeld voor de huidige generatie. Met zijn positieve credo: ‘Yes! We can!” straalt hij positieve energie uit waarmee hij de problemen van deze tijd wil gaan oplossen.

vertalen

1. ALWAYS be honest and transparant

In de open communicatiewereld van web 2.0 is het voor merken van belang eerlijk en transparant te communiceren. beter fouten snel toegeven en verbetering beloven, dan je kop in het zand steken voor problemen die zich voor doen.

2. Offer a positive and realistic solution

Deze generatie vraagt om positieve verhalen en positieve oplossingsrichtingen. Het milieu gaat eraan! is geen juiste insteek. Maar kom direct met een positieve oplossing waarmee wordt voorkomen dat de wereld eraan gaat. Minder nadruk op de ellende, maar meer focussen op de oplossing.

3. show your identity, your opinion

Durf als merk een statement te maken. Durf een mening te hebben en daar pal voor gaan staan. United Colors of Beneton was daar begin jaren 90 de allereerste in om standpunten in te nemen omtrent in het ’rassenvraagstuk’  Zo toonde ze onder andere een witte baby drinkend aan een zwarte borst. Dit zijn statements die je als merk de huidige doelgroep waardeert. heb als merk een mening en kom op voor je mening.

4. Smart

Jongeren zijn slim. Niet zo zeer in de oude definitie van het woord slim. Jongeren weten echt niet veel meer dan vroeger, maar jongeren zijn wel slimmer in het makkelijk verkrijgen van informatie. Zo zijn ze erg goed in het inzetten van hun eigen netwerk. Wanneer je een jongere vraagt of hij een Spaanse zin voor je kan vertalen dan is de kan groot dat het antwoord ‘ja’ is. Hij heeft namelijk in zijn netwerk vast en zeker wel iemand die Spaans kan en dus de tekst kan vertalen.

Smart zijn is dus ook erg cool, want het is van waarde binnen je eigen netwerk. Het ontwikkelen van een talent is dus voor deze generatie erg belangrijk. Want het geeft ze een sociale pasmunt binnen hun eigen netwerk. Ze krijgen zo een grotere rol en status binnen hun netwerk en kunnen dan ook vaker een beroep doen op hun eigen netwerk. Jongeren kunnen dus erg handig en snel kennis schakelen.

vertalen

1. Don’t be the teacher

Praat niet neer op jongeren. Ze zijn ‘smart’ genoeg voor een volwaardige dialoog.

2. Empower them

Zorg dat je het voor jongeren mogelijk maakt om zichzelf te ontwikkelen en met de geleerde vaardigheden aan de slag te gaan. Jongeren zijn gewend om zelf kennis op te doen of in ieder geval handig te schakelen, zorg dat ze binnen hun eigen netwerk een hogere status krijgen door empowerment. Als jij diegene bent die hun extra sociale pasmunt kan geven zal er een hechtere band ontstaan tussen product en jongere.

3. Make smart stories

Sluit met het verhaal rond je merk aan op het nieuwe smart zijn van de jongeren. Let op smart betekent hier dat ze alles weten, maar meer dat ze makkelijk tot de benodigde kennis kunnen komen en dat je zo meer gelaagdheid kunt aanbrengen in het verhaal; rond je merk.

5. Dualism

één stijl is voor veel jongeren niet genoeg. één stijl accentueert maar één kant van je persoonlijkheid. Jongeren geven vaak uiting aan alle kanten van hun persoonlijkheid. Alle extremiteiten kunnen worden gecombineerd, ook al zijn de combinaties vaak erg onlogisch of zelfs in schijnbaar conflict met elkaar., Zo kan kleding van Gucci makkelijk worden gecombineerd met kleding van de Zeeman. Zo gelooft deze generatie in ‘Echte liefde’ maar ook in ‘vrije seks’, zo leven ze globaal, maar hangen erg aan hun eigen kleine dorp of gemeenschap.

vertalen

1. Think function and design

Functie en design zijn voor jongeren geen aparte uitersten. Een gaat met het andere samen iets moet en functioneel zijn en mooi.

2. Search for extremes – everywhere

Elk thema elk product kent uitersten mooie kanten, lelijke kanten. Wees creatief en combineer beiden in een concept.

3. Mash-up – strategic alliances

Ga op zoek naar vreemde, maar functionele combinaties tussen merken en producten. Mix het onverwachte bij elkaar en laat zien dat alle combinaties mogelijk zijn. Let wel op dat je niet moet mixen om het mixen, maar zorg dat het geheel functioneel blijft.

Deze blogpost is eerder gepubliceerd op Bijgespijkerd.nl

David beschrijft in dit bejubelde boek een methode om slimmer te werken. Slimmer, niet harder. Een van de uitgangspunten die mij het meest aansprak was dat hij stelt dat je hoofd niet gemaakt is om dingen te onthouden. In zijn boek beschrijft hij een methode om je hoofd te legen, de informatie te ordenen en het werk zo professioneel uit te stellen, zoals lifehacker Martijn Astlander dit vaak placht te noemen. Of te wel het aanleggen van een systeem wat alle losse eindjes die je in het dagelijks leven tegenkomt doelmatig te ordenen.

De “Getting Things Done” systematiek bestaat uit een aantal peilers:

• Verzamelen
• Verwerken
• Organiseren
• Onderhoud

Dit boek heeft mij als raschaoot echt geinspireerd om mijn werk anders te organiseren. Sterker nog David Allen vertelt in zijn boek juist dat het organiseren van je werk in een georganiseerde workflow juist leuk moet zijn. Gebruik leuke gereedschappen om je werk te organiseren op een manier die het beste bij jou past. Pas wanneer het organiseren van je werk leuk wordt, ga je het makkelijker volhouden en gaat echt voor je werken.

Ik ben dus op zoek gegaan naar een manier om de beginselen uit het boek te “vermartijnen”. In de komende tijd wil ik in een artikelenreeks graag in details beschrijven hoe ik mijn ‘Getting Things Done’ (kortweg GTD genoemd) systeem heb ingericht aan de hand van bovenstaande peilers. Naast het systeem wil ik ook even ingaan op de gereedschappen die ik daarvoor gebruik.

In het algemeen geldt dat het gewoon geven van geld met behulp van een eenmalige machtiging of een acceptgirokaart helemaal niet meer van deze tijd is. In plaats hiervan zijn er een 5-tal trends te onderscheiden in het geven, het ondersteunen van goede doelen bij hun werk.

1. Ongemerkt geven
   Ongemerkt geven is een manier van geven waarbij de gift een bijkomstigheid is bij het kopen van een artikel. Zo heeft Kika beren die naast het fysieke product “de beer” ook nog een bijdrage levert aan het bestrijden van kinderkanker.
2. Van geven naar beleven
   Belevingsmarketing is ook doorgedrongen in de goede doelensector. Een van de bekendere voorbeelden hiervan zijn de concerten van War Child en het Dance4live event van het Stop Aids Now. Het zijn concerten waar je soms iets meer voor betaald en waarmee je het goede doel ondersteund.
3. In beweging komen
   Hele gemeenschappen komen in actie voor het goede doel. Zo kan het zijn dat een heel dorp of wijk een dag lang in het teken kan staan van het goede doel. Deze vaak spontaan ontstane acties als fancy-fairs, braderien en andere openbare activiteiten worden bedacht om geld in te zamelen voor het goede doel.
4. Dichtbij zijn
   Goede doelen moeten voor het publiek bereikbare merken zijn. Ze moeten dichtbij zijn. Dit moet zelfs doordringen in alledaagse dingen als de afhandeling van telefoontjes. Weg met de voice response systemen, maar geef zo snel mogelijk een echt mens aan de lijn. Mensen geven nu eenmaal meer aan benaderbare, enthousiaste en betrokken mensen en/of doelen.
5. Symphathiek
   Het klinkt vanzelfsprekend, maar vaak wordt het vergeten. Giften worden je als organisatie gegunt. Zorg dus dat je als organisatie symphatiek bent. Eigenlijk is dit een verlengstuk van het vorige punt. Sympathieke mensen gun je je geld meer.

Deze post werd eerder geplaatst op Bijgespijkerd